امسال مراسم 16 آذر و روز دانشجو در حالی برگزار شد که بسياری گمان ميکردند پس از ناآرامیهای خردادماه که منجر به تحميل هزينههای نسبتا زياد، مانند اخراج و عدم ثبت نام دانشجويان تحصيلات تکميلی، ثبت نامهای مشروط، ستارهدار کردن دانشجويان و… به جنبش شد، دانشگاه برای تحميل سياستهای بعدی حکومت، مهيا شده است. اما حضور گستردهی دانشجويان که نه تنها دچار هراس نشده، حتی (چنان که در بيانيهی »دانشگاه پادگان نيست« هم از سوی فعالان چپ راديکال اعلام شده بود) به اين نتيجه رسيده بودند که بايستی با گذار از اصلاحطلبی، موضعی راديکالتر اتخاذ کنند.
نگاهی به مراسم دانشگاههای کشور - که در زير سعی شده گزارش مختصری از آن داده شود- نشان دهندهی اين امر بود که امسال مراسم روز دانشجو به شکل محسوسی يک چرخش به چپ اساسی را تجربه کرده است. هژمونی چپ راديکال در دانشگاههای مازندران، تهران، فردوسی و اميرکبير و نيز حضور پررنگ آن در دانشگاه سهند تبريز، بيش از هر چيز نشاندهندهی گذار جنبش دانشجويي از گفتمان اصلاحطلبی و ليبرال بوده است و اين مسئله بيشک راديکاليسم ذاتی جنبش دانشجويي که طی 10 سال غلبهی گفتمان راست بر جنبش به آتشی در زير خاکستر بدل شده بود، را بدان بازخواهد گردانيد.
ادامه مطلب
