در شرايطي که بيش از چند روزي به 11 ارديبهشت، برابر با اول ماه مي، روز جهاني کارگر و سالروز حماسهي اول مي در نيويورک، باقي نمانده است، و از چندي قبل شاهد اوجگيري مبارزات آگاهانهي معلمان و… ايران بودهايم، بار ديگر جمهوري کاپيتاليست اسلامي ايران به نمايندگي از بورژوازي ددمنش اين کشور، به جنبش برابريطلب طبقهي کارگر دست تعرض دراز کرده است.
پيشروي هر روزهي جنبش کارگري ايران که خود را در مبارزهاي بيامان براي به رسميت شناختهشدن تشکلهاي مستقل کارگري، حق اعتصاب، افزايش دستمزد، بهداشت کار، تامين اجتماعي و… نشان داده است، بار ديگر مانند تمامي تاريخ پر تعفن سرمايهداري، بورژوازي منحط را واداشته تا براي حفظ خود از آتش خشم پرولتاريا، به توحش رو آورد.
در شرايطي که قيل و قال بر سر صنعتي شدن چرخهي سوخت هستهاي و اوجگيري مجدد تضاد رژيم اسلامي با غرب، سياهي جنگ را بر فراز سر مردم ايران قرار داده است، بورژوازي ايران براي جلوگيري از بسط تنها آلترناتيو واقعی خود يعني جنبش اجتماعي طبقهي کارگر، از طريق دستگيري «محمود صالحي»، فعال کارگري ايران سعي در اشکالتراشي و ممانعت از برگزاري مراسم روز جهاني کارگر نموده است.
جمهوري اسلامي در حمايت از سرمايهداران ايران، آنان که از کار و دسترنج زحمتکشان، حسابهاي بانکيشان را پر کرده و در عوض چيزي جز رنج و محنت به کارگران ايران نميپردازند، اين بار براي آشفته نشدن خواب سرمايهداران، محمود صالحي را به بند کشيده است تا به بورژوازي ايران و تئوريسينهاي رنگارنگش اطمينان بدهد که آنان را در مقابل خشم طبقهي کارگر، اين طبقهي در زنجيرِ تا آخر انقلابي، تنها نميگذارد.
اگر چه محمود صالحي شناختهشدهترين فعال کارگري ايران در سطح جهان است و نام وي با راديکاليسم جنبش کارگري و مبارزهي بيامان کارگران براي دستيابي به حقوقشان فرا ياد ميآيد، اما اين جنبش، يعني جنبش طبقهي کارگر، با هيچ يک از افرادش شروع نشده است تا با دستگيري آنان متوقف شود. اگر چه محمود صالحي را با برگزاري مستقل روز جهاني کارگر ميشناسيم، اما برگزاري مستقل اين مراسم بيش از 100 سال است که از خواستهاي جنبش کارگري ايران بوده است. اگر چه دستگيري محمود صالحي ضربهي بزرگي به جنبش کارگري ايران است، اما تلاش کارگران براي دستيابي به حقوق خود ادامه خواهد داشت چرا که اين خواستهها، ريشه در زندگي واقعي آنان و پيکار هر روزشان با نظم ويرانکنندهي سرمايهسالار دارد.
طبقهي کارگر ايران خواست حق تشکل طبقاتي خود و برگزاري مستقل مراسم اول ماه مي را با حمايت از افرادي چون محمود صالحي، که مانند بسياري ديگر به ذات غيرکارگري تشکلهايي همچون «خانهي کارگر» و «شوراهاي اسلامي کار» پي برده و به عنوان وجدان بيدار طبقهي کارگر ايران به بيان آن پرداختهاند، اينبار محکمتر و پرشورتر از هميشه، خواهد آمد تا به بورژوازي و سگهاي زنجيريش، نشان دهد که هيچگاه فريب دست و دلبازيها و چانهزنيهاي پشتپرده را نخواهد خورد و تا لحظهاي که به تمام خواستههايش نرسد، از حمايت افرادي چون محمود صالحي که با صداي بلند فرياد فروخوردهي ميليونها انسان را اعلام ميکنند، دست بر نخواهد داشت.
کارگران ايران، امسال مراسم 1 مي را با تمام توان برگزار خواهند کرد و در کنار ديگر خواستههاي خود، خواستار آزادي محمود صالحي خواهند شد. کارگران تا هنگامي حق آن را به دست نياورد که با آزادي تمام دردهايشان را فرياد زده و در راستاي تحقق اهداف خود نکوشند، از پاي نخواهند نشست.
ما (هيئت تحريريه نشريهي دانشجويي «به پيش») ضمن اعلام اتحاد خود با طبقهي پيشروي کارگر (به خصوص در روز جهانی کارگر امسال)، خواستار آزادي فوري و بيقيد و شرط «محمود صالحي» هستيم و اعلام ميداريم، مسئوليت هرگونه آسيب به وی، با توجه به شرايط نامساعد جسمياش، متوجه جمهوري اسلامي خواهد بود.
